Όταν υψηλόβαθμα στελέχη της εταιρίας φυσικού αερίου Enron, στην Καλιφόρνια, αποχώρησαν παίρνοντας πάνω από ένα δισεκατομμύριο δολάρια, ενώ οι επενδυτές και οι υπάλληλοι της εταιρίας έχασαν τα πάντα, ξέσπασε ένα από τα μεγαλύτερα επιχειρηματικά σκάνδαλα όλων των εποχών. Οι αποκαλύψεις του περιοδικού «Fortune» για τις απίστευτες προσωπικές καταχρήσεις των στελεχών της εταιρίας και το απόλυτο ηθικό κενό της εταιρικής φιλοσοφίας, συγκλόνισαν την Αμερική, αγγίζοντας σημαίνοντες εκπροσώπους τόσο του επιχειρηματικού όσο και του πολιτικού κόσμου. Βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο των δημοσιογράφων του «Fortune» Πίτερ Έλκιντ και Μπέθανι Μακ Λιν και χρησιμοποιώντας μαρτυρίες, βίντεο και ηχογραφημένες συνομιλίες στελεχών της εταιρίας, η ταινία αποκαλύπτει τις απόκρυφες πτυχές της ιστορίας της εταιρίας και καταλήγει με τις απόψεις των ίδιων των ιδιοκτητών της, οι οποίοι έβγαλαν κέρδη εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων από την ενεργειακή κρίση στην Καλιφόρνια, προκαλώντας με τη φιλαργυρία τους μια τρομακτική αλυσιδωτή αντίδραση με επιπτώσεις σε όλη τη σύγχρονη δυτική οικονομία.
Ο Άλεξ Γκίμπνυ, με την ταινία «Enron: Καρχαρίες στο δωμάτιο», εισάγει τον θεατή στα άδυτα των επιχειρηματικών κύκλων και πετυχαίνει να διαχειριστεί μια από τη φύση της περίπλοκη υπόθεση με τρόπο που να γίνεται κατανοητή από όλους. Όπως άλλωστε έχει πει ο ίδιος: «Η ιστορία της Enron ήταν πολύ περισσότερο από ένα απλό επιχειρηματικό σκάνδαλο. Ήταν ένα ανθρώπινο δράμα με τη συναισθηματική δύναμη μιας ελληνικής τραγωδίας, εμποτισμένης με γερές δόσεις μαύρου χιούμορ. Ένιωσα ότι η ταινία μού έδινε μια ευκαιρία να ανακαλύψω μερικά από τα σημαντικότερα θέματα της αμερικανικής κουλτούρας, τη σκληρότητα του οικονομικού μας συστήματος και το πόσο εύκολα μπορεί αυτό να νοθευτεί υπέρ των ισχυρών».

Η ταινία ήταν υποψήφια για Όσκαρ καλύτερου ντοκιμαντέρ.